Polecena produkty sterydy.co

Twój koszyk

 x 

Twój koszyk jest pusty

Turanabol

Turanabol (Turinabol - Chlorodehydromethyltestosterone) jest rzeczywiście zmodyfikowaną formą Dianabolu (Methandrostenolone), przy czym jest to połączenie struktur chemicznych Dianabolu i Clostebolu (4-chlorotestosterone).

Turanabol - dlatego też rzeczywista nazwa chemiczna to 4-chlorodehydromethyltestosterone. Poprawki do jego struktury chemicznej umożliwiają jego aromatyzację. Ponadto posiadają bardzo niski poziom androgenny, dlatego prawdopodobnie Turinabol został nazwany "łagodną wersją Dianabolu". Informacja na temat Turinabolu została po raz pierwszy opublikowana w 1962 roku. Podobnie jak w innych związkach, takich jak Anavar (oksandrolon) Turinabol ceniony jest za jego zdolność do stosunkowo wyraźnego oddzielenia cech anabolicznych i androgennych, sprzyjając w ten sposób anabolicznemu działaniu preparatu. Jest to jeden z powodów, dla którego jest częściej wykorzystywany w porównaniu z takimi związkami jak Anavar lub Primobolan.

W rezultacie, podobnie jak Anavar lub Primobolan, doustny Turinabol znalazł szerokie zastosowanie nie tylko u dorosłych mężczyzn, ale również u kobiet i dzieci. Turinabol był produkowany w dwóch różnych stężeniach na tabletkę: 1mg i 5mg. Tabletki o dawce 1 mg były tradycyjnie wykorzystywana do osób bardziej wrażliwych na terapię sterydami anabolicznymi, takich jak kobiety i dzieci. Wykorzystywany był w medycynie przy wielu różnych dolegliwościach, ale najczęściej używany do desygnacji masy mięśniowej przy wyniszczających ją schorzeniach, jak również przy zwiększaniu wytrzymałości kości. Później w 1990, okazało się, że Turinabol był jednym z kluczowych sterydów anabolicznych stosowanych przez NRD w ich niesławnym programie, sponsorowanego przez państwo dopingu znanego jako Plan Badań Państwo 14.25.

Plan ten został opracowany przez rząd Niemiec Wschodnich w latach 1960 i realizowany w latach 1974-89 w celu podawania sterydów anabolicznych dla wszystkich swoich zawodników (świadomych tego i nieświadomych), aby dominować na igrzyskach olimpijskich i innych międzynarodowych imprezach sportowych. Celem programu było oszukanie systemu kontroli antydopingowych w igrzyskach olimpijskich poprzez podawanie sterydu w danym momencie niewykrywalnego (ze względu na to, że komisja nie wiedziała o jego istnienieniu ). Sterydy anaboliczne podawane były dla nieświadomych sportowców, zarówno mężczyzn jak i kobiety, którzy od swoich instruktorów i trenerów, słyszeli że są to niebieskie witaminy. Później okazało się, że większość z tych "witamin" to w rzeczywistości Turinabol. Stwierdzono, że dla około 10.000 sportowców w ciągu nieco ponad dwóch lat podawano steroidy anaboliczne (w większości był Turinabol). Chociaż badania nad Tbol wykazały jego bezpieczeństwo, w 1994 roku Jenapharm wstrzymał jego produkcję. To był czas kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych, produkcja większości sterydów anabolicznych została przerwana i wycofywana z rynków na całym świecie, ze względu na nasilające się piętnowanie sterydów. Jenapharm ostatecznie został kupiony przez Schering AG w 1996 roku, ale nie wznowił produkcji Turinabolu.

Wykorzystywanie Turinabolu przez sponsorowany programu dopingu, przyczyniło się do postawy wśród sportowców i kulturystów, że Turinabol to bardzo ceniony steryd anaboliczny.

Obecnie nie są znane produkcje farmaceutyczne tego związku, a jego produkcja ogranicza się do podziemnych, undegrandowych laboratoriuw. Właściwości chemiczne Turinabolu powodują, że Tbol jest znacznie łagodniejszy niż jego hormon macierzysty Dianabol. Te zmiany w strukturze chemicznej eliminują możliwość aromatyzacji do estrogenów, a także wykazują znacznie słabszą siłę androgenną. Turinabol posiada zatem rekomendację anaboliczną 54, i bardzo niską androgenną ocenę 6, dzięki czemu jego oddzielne działanie anaboliczne i androgenne jest bardzo wyraźne i korzystne.

Chociaż siła anaboliczna jest znacznie mniejsza niż Dianabolu w rankingu 90 - 210, wyraźne odległości między cechami anabolicznymi Turinabolu i androgennymi wydają się być o wiele bardziej korzystne dla zarzywającego. Modyfikacje chemiczne Turinabolu pozwalają mu na16 godzinny okres półtrwania, jak również zdolność do wiązania się z SHBG (globulina wiążąca hormony płciowe). Turinabol wykazuje pewien stopień toksyczności wątroby. Posiada również podwójne wiązanie pomiędzy atomem węgla 1 i węglem 2 (znany również jako węgiel 1-eno), które jest odpowiedzialne za zmniejszenie wytrzymałości androgennej. Wreszcie, jak już wspomniano, atom chloru który został dodany podczas 4. węgla, odpowiada za uniemożliwienie aromatyzacji, a także zmniejsza jeszcze bardziej wytrzymałość androgenną.

Właściwości Turinabol ze względu na jego wyraźne oddzielenie cech androgenicznych na działanie anaboliczne, jest słabsze niż steroidu anabolicznego, jego hormonu macierzystego Dianabolu. Jednak pewne jest, że Turinabol wykazuje o wiele mniej skutków niepożądanych w działaniu androgennym i absolutnie żadnych efektów estrogenowych (ze względu na jego niezdolność do aromatyzacji do estrogenów).

Ze względu na swoją stosunkowo słabszą moc niż siła Dianabolu, dawki konieczne do uzyskania efektu są uważane za bardzo wysokie. Jednak sportowcy i kulturyści mogą oczekiwać dobrej jakości masy mięśniowej bez ryzyka jakiegokolwiek wzdęcia, ginekomastii, czy innych efektów estrogenowych. Turinabol jest również stosowany jako idealny środek w okresach utraty wagi z powodu niezdolności do konwersji do estrogenów. Możliwości Turinabolu są naprawdę niezastąpione jako dodatek do innych sterydów anabolicznych, ze względu na jego zdolność do wiązania się z SHBG. 

Droga do (nie)sławy

Afera wybuchła w 1990 roku, gdy okazało się, że Turinabol był kluczowym sterydem anabolicznym używanym przez NRD w ich niesławnym programie. Plan sponsorowanego przez państwo dopingu, znany jako Plan Badań Państwo 14.25., został opracowany w latach 60 - tych i sukcesywnie był realizowany w latach 1974 - 89. Chodziło o podawanie sterydów anabolicznych wszystkim zawodnikom (świadomym tego i nie mających o tym pojęcia), aby odnosić sukcesy na igrzyskach olimpijskich i innych międzynarodowych imprezach sportowych. Program miał oszukać system kontroli antydopingowych na olimpiadach poprzez podawanie sterydu w danym momencie niewykrywalnego ( komisja nie wiedziała, że taki preparat w ogóle istnieje). Sportowcy, zarówno mężczyźni jak i kobiety, od swoich instruktorów i trenerów, słyszeli, że są to niebieskie witaminy. W rzeczywistości ową „witaminą” w znakomitej większości był steryd Turinabol. Około 10 tysięcy sportowców przez ponad dwa lata miało w takiej formie przyjmować steroidy anaboliczne (w większości Turinabol). Mimo, iż badania nad Turanabolem wykazały jego bezpieczeństwo, w 1994 roku jego produkcja została wstrzymana. W tym czasie produkcja większości sterydów anabolicznych została przerwana. Anaboliki były wycofywane z rynków na całym świecie, ze względu na „złą prasę”. Turinabol produkowany był w dwóch różnych stężeniach na tabletkę: 1 mg i 5 mg. Tabletki 1 mg były stosowane u osób bardziej wrażliwych na terapię sterydami anabolicznymi, zwłaszcza kobiet i dzieci.

Warto wiedzieć

Obecność Turanabol w sponsorowanym programie dopingu, spowodowała, że wśród sportowców i kulturystów Turanabol stał się bardzo cenionym sterydem anabolicznym. Skład i cechy chemiczne Turanabolu powodują, że jest on znacznie łagodniejszy niż jego hormon macierzysty - Dianabol. Zmiany w strukturze chemicznej wyeliminowały możliwość aromatyzacji do estrogenów, a do tego mają znacznie słabszą siłę androgenną. Turanabol posiada rekomendację anaboliczną 54, bardzo niską androgenną ocenę 6, przez co jego oddzielne działanie anaboliczne i androgenne jest bardzo wyraźne oraz korzystne. 

Siła anaboliczna Turanabolu jest co prawda znacznie mniejsza niż Dianabolu w rankingu 90 - 210, za to wyraźne rozróżnienie między cechami anabolicznymi i androgennymi Turanabolu wydają się być o wiele bardziej korzystne dla użytkownika. Modyfikacje chemiczne pozwalają na kilkunastogodzinny okres półtrwania tego preparatu, jak też zdolność do wiązania się z SHBG (globulina, która wiąże hormony płciowe). Nie da się ukryć, Turinabol wykazuje pewien toksyczny wpływ na wątrobę. Podwójne wiązanie pomiędzy atomem węgla 1 i węglem 2 ( węgiel 1- eno), jest odpowiedzialne za obniżenie wytrzymałości androgennej. Aż wreszcie atom chloru, który został dodany podczas 4. węgla, odpowiada za uniemożliwienie aromatyzacji ale też zmniejsza wytrzymałość androgenną. Turanabol, z jego wyraźnym oddzieleniem cech androgenicznych ma słabsze działanie anaboliczne niż jego hormon macierzysty - Dianabol. Turanabol wykazuje za to o wiele mniej skutków niepożądanych w działaniu androgennym i absolutnie żadnych efektów estrogenowych, z uwagi na niezdolność do aromatyzacji do estrogenów.

Efekty działania Turanabolu, także te niepożądane, zależne są od jego dawek. U kobiet męskie symptomy zwykle pojawiają się przy dawce 20 mg/dzień, zażywanej przez okres dłuższy. W mężczyzn ginekomastia pojawia się rzadko, podobnie jak retencja wody czy wysokie ciśnienie krwi. U obu płci zauważalny jest wzrost libido. Występuje też ryzyko chorób wątroby. Za bezpieczną dawkę Turanabolu należy uznać 10 mg/dzień zażywane przez 6 tygodni. Przy takiej ilości środka nie powinniśmy zauważać żadnych efektów ubocznych. Średnia dawka dla mężczyzn to zwykle 20-40 mg dziennie. Bardziej zaawansowani zawodnicy przyjmują nawet 50-60 mg na dobę, bez obaw o skutki uboczne.

Tytułem podsumowania

Stosunkowo słabsza moc Turanabolu w porównaniu do Dianabolu, powoduje, że dawki tego pierwszego konieczne do uzyskania efektu są stosunkowo wysokie. W zamian sportowcy i kulturyści mogą spodziewać się dobrej jakości masy mięśniowej bez ryzyka ginekomastii, czy innych nieprzyjemnych efektów estrogenowych. Turinabol jest też dobrym preparatem w okresach utraty wagi z uwagi na niezdolność konwersji do estrogenów. Możliwości Turanabolu jako dodatku do innych sterydów anabolicznych, są naprawdę nieocenione ze względu na jego zdolność do wiązania się z SHBG. Opisując efekty po Turanabolu, można porównać go do innego środka o oralnej formie administracji - Oxandrolonu. Turanabol poprzez swoją zdolność wiązania się z SHGB może potęgować działanie innych sterydów, tworząc tzw. synergię działania. Może też spowodować nadwyżkę wolnego testosteronu w organizmie. Substancja aktywna -chlordehydromethyltestosteronu osiąga maksymalną koncentrację we krwi około 2 godzin po zażyciu. Nie warto więc brać całej dawki jednorazowo, tylko podzielić ją na 3-4 mniejsze dawki dzienne. Gwarantuje to dłuższą, stabilną koncentrację we krwi. Dobrze jest zażywać tabletki do posiłku. Przez związanie molekularnych substancji w mózgu turanabol aktywuje centralny system, daje tym samym dodatkowego kopa i motywację do wysiłku.