Polecena produkty sterydy.co

Twój koszyk

 x 

Twój koszyk jest pusty

Decanol pod lupą

Decanol nandrolonuDla większości osób sięgających po sterydy nandrolon (substancja czynna) znany jest pod nazwą Decanol.

Decanol oraz Metandienon, Metandrostenolon (chemiczne nazwy metanabolu) są najczęściej stosowanymi preparatami z grupy anabolików. Nandrolon jest pod względem chemicznym spokrewniony z testosteronem. Różni się od tego hormonu tylko brakiem grupy metylowej w pozycji C-19, co jednocześnie tłumaczy fachowe określenie nandrolonu, a mianowicie „19Nortestosteron”. W porównaniu z testosteronem nandrolon wykazuje wyższe działanie anaboliczne, ale za to słabsze androgenne. Fakt ten powoduje, że nandrolon decanoat wydaje się niemal idealnym sterydem dla kobiet. Przyglądając się dokładniej, nandrolon decanoat stanowi kombinację z nandrolonu kwasu tłuszczowego. Kwas dekanowy służy wyłącznie do estryfikacji substancji hormonalnej nandrolon.

Estryfikacja daje tę korzyść, że wstrzyknięty nandrolon w organizmie rozbijany jest powoli przez swój ester, a to powoduje, że przez dłuższy czas zachowuje się w krwioobiegu. To z kolei ma tę zaletę, że okresy między iniekcjami są dość długie. Okres połowicznego wydalania nandrolonu decanoat wynosi około 5 dni. To sprawia, że iniekcja ma sens co 7 – 10 dni. W ten sposób uniknie się efektu kumulującego. Jeżeli iniekcje będą występować częściej niż raz w tygodniu, nadrolon zgromadzi się w organizmie mimo, że poprzedni zapas nie został całkowicie zużyty. Do tego dawki nandrolonu kumulują się w organizmie w ten sposób, że stosujący, który wstrzyknął dwa razy w tygodniu po 200 mg, zamiast spodziewanego poziomu 400 mg w ciągu kilku tygodni doczeka się wszystkich typowych działań ubocznych. Należą do nich: ginekomastia, gromadzenie wody lub utrata libido. Bardziej sensowna wydaje się w tej sytuacji jedna iniekcja 400 mg, co 7 - 10 dni.

Wsparcie dla mięśni

Główne działanie Decanolu (nandrolonu) polega na podwyższonym zgromadzeniu azotu w mięśniu. Jeżeli mięsień otrzyma więcej azotu nie jest w stanie oddać, wówczas bilans azotu jest pozytywny, a to jest równoznaczne ze stanem anabolicznym, czyli budującym. Do tego nandrolon gromadzi w zwiększonej ilości w kościach wapń, a to z kolei stanowi obszar do zastosowania medycyny w walce z osteoporozą. Warto zwrócić uwagę na to, że organizm przy zwiększonej dawce nandrolonu będzie budował nową tkankę mięśniową w sprzyjających do tego warunkach. Czyli gdy istnieje pozytywny bilans energetyczny i dostarcza się mu wystarczającą ilość kalorii i protein (2,5 - 3 g dziennie na kg masy ciała). Decanol nie jest sterydem, który przy zredukowanej ilością kalorii buduje mięśnie w sposób znaczący, dotyczy to też czasu przed zawodami.

Decanol ze względu właściwości odżywczo - fizjologiczne nie przyczynia się również do budowy nowej tkanki i nie stanowi ochrony mięśni.

Nandrolon nie polepsza twardości mięśni i nie wspomaga spalania tłuszczu, dlatego należy go unikać podczas diety, względnie w przygotowaniu do zawodów. Decanol najlepiej sprawdzi się za to w fazie przyrostu, gdy używany jest jako steryd bazowy, działający silnie pod względem anabolicznym. Należy go stosować w kombinacji z przynajmniej jednym androgennym sterydem masy jak testosteron lub metandienon. Kolejnym pozytywnym aspektem stosowania nandrolonu jest fakt, że ta substancja czynna gromadzi wodę w stawach, co przy ciężkim, regularnym treningu działa nadzwyczajnie na budowanie masy. Atleci, którzy zazwyczaj skarżą się na dolegliwości barków i kolan, mogą często przy nandrolonie trenować bez bólu. Trzeba mieć przy tym świadomość, że przy tej kuracji zwalczany jest objaw, a nie przyczyna. Po odstawieniu nandrolonu dolegliwości ze strony stawów powracają.

Dla niektórych kulturystów bezbolesny trening, jeśli nawet trwa tylko przez kilka tygodni, jest wart zachodu. Dochodzi do tego pocieszający fakt, że nandrolon nie przekształca się w DHT (dihydrotestosteron). Działania uboczne takie jak wypadanie włosów, dolegliwości prostaty lub trądzik, są więc raczej wyjątkiem niż regułą. Nandrolon jest jedynym sterydem, który mogą używać osoby wrażliwe na DHT bez konfrontacji z problemami typowymi dla DHT. Nadrolon nie wywiera negatywnego wpływu na funkcję jednego z najważniejszych organów. Badania naukowe wykazały, że wieloletnie i regularne zażywanie nandrolonu nie prowadzi do uszkodzenia wątroby. Z tego względu Decanol w fazie przyrostu stosowany jest najczęściej przez okres kilku miesięcy, specjalnie w połączeniu ze wstrzykiwanym esterem testosteronu, bo też nie jest on toksyczny dla wątroby. To blaski, cieniem nandrolonu jest to, że rozcieńcza on krew. To tłumaczy, dlaczego w czasie jego zażywania stwierdza się podwyższone ciśnienie, krwawienia z nosa czy silne ogólne krwawienia przy zranieniach. Innym nieprzyjemnym aspektem zażywania nandrolonu jest to, że posiada efekt podobny do progesteronu, w ok. 20 % wiąże receptory progesteronu.

Progesteron działa podobnie jak estrogen, w organizmie mężczyzny jego obecność jest zauważalna przez wzrost gruczołów piersiowych (ginekomastia), retencję wody i tłuszczu, utratę libido, a nawet impotencję. Kto choć raz używał nandrolon w wysokich dawkach (> 400 mg tygodniowo), ten na własnej skórze poznał działanie „DecaDick”. Pod tym pojęciem kryje się niezdolność utrzymania erekcji przez czas, jaki niezbędny jest do odbycia stosunku płciowego. Problemowi w tym przypadku niestety nie zaradzą tamoxifen, clomid czy anastrozol. Wymienione substancje są substancjami blokującymi receptory estrogenu względnie hamującymi aromatazę, ale nie mają wpływu na poziom progesteronu.

Nandrolon jest jednym z najczęściej stosowanych steroidów anabolicznych.

Na jego popularność wpływa fakt, że wykazuje on wiele pozytywnych właściwości. Strukturalnie jest bardzo podobny do testosteronu, choć brakuje mu atomu węgla w pozycji 19 (stąd inna jego nazwa 19 - nortestosteron).

Powstałym systemem jest steroid, który wykazuje znacznie słabsze właściwości androgenne niż testosteron. Chociaż nandrolon ulega redukcji za pomocą tego samego enzymu (alfa reduktazy), który wytwarza DHT z testosteronu, wynikiem jest w tym przypadku dihydronandrolone. Ten metabolit jest słabszy niż nandrolon dominujący i jest o wiele mniej prawdopodobne, aby wywoływał niepożądane skutki uboczne takie jak trądzik, tłusta skóra, łysienie skóry głowy czy nadmierne owłosienie ciała. Ponadto nandrolon wykazuje bardzo małą skłonność do konwersji estrogenu. To dlatego, że wątroba może konwertować nandrolon do estradiolu, w innych bardziej aktywnych miejscach aromatyzacji sterydów jak tkanka tłuszczowa, nandrolon jest znacznie mniej otwarty na ten proces. Kto martwi się działaniem ubocznym progesteronu (Luteiny, hormonu wydzielanego przez tzw. gromady jajniki oraz jądra, zaliczanego do hormonów sterydowych, ten ma trzy możliwości: - siegnąć po antyprogesteron - dodatkowo użyć stanozololu - albo zupełne unikać nandrolonu.

Niektórzy posuwają się tak daleko, że sięgają tak daleko, że sięgają po pigułkę poronną jako antyprogesteron w połączeniu z wysokimi dawkami nandrolonu (1000 mg na tydzień). Brzmi niewiarygodnie, ale faktem jest, że takie przypadki się zdarzają. Inną możliwością, żeby uniknąć skutków ubocznych stosowania nandrolonu lub je osłabić, jest kombinacja ze stanozolem. Brak jest niestety naukowych opracowań na ten temat, ale doświadczenia wielu sportowców pokazują, że ten kierunek wydaje się słuszny. Dawka 50 mg stanozololu, co dwa dni w większości przypadków wystarczy, by zmnimalizować skutki uboczne powodowane progesteronem. Nandrolon przekształcany zostaje w estrogen, sensowne wydaje się więc stosowanie substancji, które blokują receptory estrogenu. W tym przypadku sensowne jest zastosowanie substancji blokującej takiej jak tamoxifen Iub clomifen. Sprawdzone dawkowanie kształtuje się w ilościach 25 mg clomidu lub 10 mg tamoxifenu dziennie. Sportowcy powinni mieć świadomość, że nandrolon ok. pięć razy mniej ulega przekształceniu w estrogen niż testosteron. Dlatego też użycie substancji blokującej estrogen przy umiarkowanych dawkach nandrolonu (< 400 g tygodniowo) nie jest koniecznie wymagane.

Nandrolon zazwyczaj stosowany jest w dawce 200 - 600 mg tygodniowo, ale wśród zawodowców tygodniowe ilości 1000 mg w fazie przyrostu nie są rzadkością. Dla początkujących wystarczy iniekcja w ilości 200 mg, aby osiągnąć dobre rezultaty. Skuteczną kuracją dla początkujących jest 200 mg nandrolonu tygodniowo przez okres dwóch tygodni w połączeniu z 15 mg metandienonu dziennie. Metandienon stosowany jest maksymalnie tylko przez cztery tygodnie, aby w połowie kuracji doświadczyć dużego przyrostu masy i siły. Aby osiągnąć optymalny efekt z jednej dawki nandrolonu, kuracja anaboliczna nie powinna być krótsza niż 12 tygodni. Nandrolon wpływa negatywnie na libido i erekcję, dlatego większość stosujących nandrolon decanoat zażywa go razem z wstrzykiwanym testosteronem (na przykład 250 mg testosteronu enantat na tydzień). Nowicjusze mogą stosować 200 mg nandrolonu z 250 mg testosteronu enantat, a samą kurację budowy mięśni prowadzić przez okres od 12 do 24 tygodni. W przypadku kobiet zalecana dawka początkowa nandrolonu kształtuje się w ilości 100 mg na tydzień. Przy dobrej tolerancji substancji można tę dawkę rozszerzyć do 200 mg lub nawet więcej tygodniowo. Zarówno u kobiet jak mężczyzn Decanol powinno stosować się wyłącznie w fazie przyrostu. Zaawansowani zawodnicy stosują dawki od 400 do 600 mg na tydzień. Dawki przekraczające 600 mg zwiększają znacznie ryzyko. Zamiast podnosić ilość nandrolonu, lepszym rozwiązaniem wydaje się zastosowanie sterydu silniejszego pod względem androgennym. Kombinacja składająca się z 600 mg nandrolonu tygodniowo, 750 mg testosteronu enantatu tygodniowo 30 mg matandienonu dziennie w zupełności wystarczy, żeby w fazie przyrostu zyskać porządnie na masie i sile. Metandienon ze względu na swoje potencjalne działania uboczne powinien być stosowany nie dłużej niż 4 - 6 tygodni. Jak juz zostało wspomniane profesjonalni kulturyści używają nandrolonu prawie wyłącznie w fazie przyrostu czyli w okresach, gdy planowane jest stosowanie podstawowych ćwiczeń przy użyciu ciężkich przyrządów w połączeniu z wysoką dawką pożywienia. Obserwowane w tym przypadku dawki kształtują się w granicach 40 – 100 mg na tydzień.

Nandrolonon stosowany jest jednak najczęściej w kombinacji z testosteronem enantat  jak również z hormonem wzrostu i insuliną. 1000 mg nandrolonu decanoat i 1000 mg testosteronu enantat tygodniowo, 6 jednostek hormonu wzrostu dziennie w połączeniu z 20 jednostkami insuliny dziennie dla wielu profesjonalnych kulturystów w fazie przyrostu jest zupełnie normalną kombinacją. Objętość mięśni w połączeniu z ciężkim treningiem i dużą dawką protein oraz kalorii zostanie znacznie powiększona. Do tego wątroba zostanie oszczędzona dla późniejszego przygotowania przed zawodami, bo żadna z tych wymienionych substancji hormonalnych nie jest dla niej toksyczna. Największym problemem podczas stosowania Decanolu jest negatywny wpływ na własną produkcję testosteronu przez organizm.

Substancja ta znana jest z tego, że wstrzymuje ona własną produkcję gruntownie i szybko, jak żaden inny steryd. Winy należy szukać w działaniu progesteronu. Nandrolon redukuje wrażliwość komórek Leydiga ( produkują testosteron w jądrach) na hormon luteinizujący. Jest to działanie, jakie znamy także w przypadku trenbolonu i które spowodowane jest progesteronem. Kto stosował nandrolon przez dłuższy czas, ten stwierdził, że własna produkcja hormonów wraca do normy wolniej, niż w przypadku innych sterydów. Dlatego powstał nowy schemat odstawiania. Zgodnie z nim clomifen lub tamoxifen są zażywane pojedynczo, lecz w kombinacji. Ponieważ nandrolon jak już wiemy wykazuje okres połowicznego wydalania wynoszący 5 dni, zaleca się rozpocząć 7 - 10 dni po odstawieniu tak zwaną „antykurację” (terapię po cyklu stosowania).

W pierwszych dwóch tygodniach zażywa się rano i wieczorem po 20 mg tamoxifenu. Dawkę tę w 3 i 4 tygodniu można zmniejszyć o połowę, zażywając 20 mg rano. Clomifen pierwszego dnia stosuje się w ilości 300 mg, dzieląc na 3 dawki po 100 mg. Od drugiego dnia wystarcza już 50 mg dziennie. Jednakże clomifen po 4 tygodniach stosowania tamoxifenu powinien być stosowany jeszcze przez dwa tygodnie. Nandrolon można otrzymać w bardzo wielu wariantach. Główną jego wadą wydaje się fakt, że w wielu przypadkach metabolity nandrolonu będą wykrywane przez okres roku (lub dłużej) po użyciu.