Polecena produkty sterydy.co

Twój koszyk

 x 

Twój koszyk jest pusty

Historia sterydów

Choć o sterydach zaczęło być głośno w sporcie w latach 70. i 80. XX wieku (wtedy bowiem na rynek zaczęły trafiać sterydy anaboliczne), poszukiwania środków pozwalających na zwiększenie siły miały miejsce już w czasach starożytnych.

Od Egipcjan do Greków

W najstarszych wzmiankach, mowa była nie o sterydach anabolicznych, ale o środkach wspomagających leczenie impotencji i problemów z libido. Zapiski o takich lekach pojawiły się już w VIII wieku p.n.e w Indiach, a w Egipcie - 1600 lat p.n.e.  Starożytni ludzie przygotowywali specjalne mikstury ze zwierzęcych penisów i jąder, chcąc zapewnić sobie ogromną siłę. Jednak to Grecy okazali się tymi, którzy - jako pierwsi - wpadli na pomysł wykorzystywania takich eliksirów w sporcie. I tak powstał zalążek środków dopingujących.

Od Huntera do Browna-Séquarda

John Hunter - żyjący w latach 1728-1793 szkocki chirurg - znany był ze swojego zamiłowania do eksperymentowania. To właśnie on dokonał pierwszej udokumentowanej transplantacji jąder z koguta do kury. Efektem było pojawienie się u samicy cech androgenicznych - typowo męskich. To pozwoliło wysnuć jeden wniosek - za cechy płciowe koguta odpowiedzialna jest substancja krążąca we krwi. Jego odkrycie nie odbiło się jednak szerokim echem - do czasu…

W 1889 roku dr Charles-Édouard Brown-Séquard (jedna z najważniejszych postaci endokrynologii, żyjąca w latach 1817-1894) wstrzyknął we własne ciało mieszaninę swojej krwi, spermy i wydzieliny z jąder świnki morskiej i psa. Twierdził, że 10 zastrzyków sprawiało, że fizycznie i psychicznie poczuł się tak, jakby ubyło mu co najmniej kilkanaście lat. Wtedy jeszcze nie wiedział, że stał się prekursorem dopingu.

Wielkie odkrycie testosteronu

Wiadomo było, że organizm ludzki wytwarza pewną substancję odpowiadającą przyrost siły witalnej oraz męskie cechy płciowe. Naukowcy prześcigali się w odkrywaniu związków chemicznych o działaniu androgenicznym. Pierwszym sukcesem okazało się odizolowanie estriolu z moczu kobiet ciężarnych. Dokonał tego pochodzący z Niemiec chemik Adolf Butenandt. 2 lata później postanowił wyizolować androsteron - męski odpowiednik żeńskiego estriolu. Okazało się jednak, że jest on pozbawiony większości androgenicznych i anabolicznych właściwości.

Przełomem okazał się rok 1939, kiedy wyizolowany został testosteron. Już pierwsze eksperymenty potwierdziły, że hormon ten poprawia siłę oraz zwiększa wydolność organizmu do długiej i intensywnej pracy fizycznej. O właściwościach anabolicznych sterydów androgenicznych pisał m.in. Paul de Kruif. W 1945 roku wydał książkę, w której opublikował informacje, że testosteron oraz inne leki bazujące na tym hormonie przyczyniają się do poprawy libido oraz pozwalają na osiąganie lepszych wyników sportowych.

Pogoń za sterydami anabolicznymi

Za prekursorów dopingu anabolicznego uważa się radzieckich ciężarowców. To oni zdobyli większość złotych i srebrnych medali na olimpiadzie w Helsinkach. Ale w Mistrzostwach Świata w podnoszeniu ciężarów (w 1953 roku) byli już najlepsi. W odpowiedzi na takie wyniki, Amerykanie zaczęli poszukiwać skutecznych środków anabolicznych, które pomogłyby sportowcom uzyskiwać jeszcze lepsze wyniki, umożliwiające zdeklasowanie konkurencji. I tak w 1958 roku otrzymano metandrostenolon - steryd anaboliczny, znany również jako dianabol.

Sterydy anaboliczne mają długą historię. Najczęściej sięgają po nie kulturyści, dążący do szybkiego przyrostu suchej masy mięśniowej, silnej definicji mięśni oraz siły.